Dichters Huis van de Poëzie 2010
Biografieën Huis Van De Poëzie IV, 2010
Ga meteen naar de dichters (gesorteerd op achternaam):
[A t/m E] [F t/m J] [K t/m O] [P t/m T] [V t/m Z]
|
Hotelkamer 103: 21:00 Al jaren publiceert Mischa Andriessen eigen en vertaald werk in menig literair tijdschrift en krant. Maar de C. Buddingh prijs die hij afgelopen jaar kreeg voor zijn debuutbundel Uitzien met D, gaf een kickstart aan de carrière van deze dichter, schrijver en jazzcriticus. In zijn gedichten staat de uitbundige persoon D. centraal: een roekeloze levensgenieter en hartsvriend van tegenspeler Ik, die alles doet wat Ik niet durft of kan. De laatste ziet passief toe hoe zijn alter ego hem langzaam ontglipt. Doordat de gedichten kleine verhaaltjes zijn, met vaak een komische ontknoping, lezen en luisteren ze gemakkelijk weg. Een tweede lezing legt de fundamenten van de gedichten bloot. Andriessen herbruikt Bijbelteksten en verwijst naar Amerikaanse dichters als T.S. Elliot.
|
 |
|
Anna Arov Hotelkamer 102: Doorlopend Anna Arov is vaste medewerker van Wordsinhere en redacteur van literatuurmagazine Versal. Anna is organisator en presentator van Salon des Mots, het Utrechtse literaire podium voor internationale dichters en musici. Anna trad op bij diverse festivals en poëziepodia, zowel in Nederland als in Toronto, Geneve, Parijs en Berlijn. Zij publiceerde Observatory, een collectie van gedichten geïllustreerd door Léon M. Dekker, gedichten in literatuurmagazine Versal en nieuwe gedichten in de eerstvolgende uitgave van Atlas. Anna's poëzie is ook tentoongesteld in combinatie en samenwerking met straatkunst uit Rotterdam en Utrecht. Luister in het Huis naar haar gedichten over liefdesperikelen en de geheime lusten van Catharina de Grote.
|
 |
|
Erik Bindervoet Graanzolder: 21:00 (Poëtisch spreekuur) Erik Bindervoet is dichter, vertaler, essayist en beeldend kunstenaar. Bij het grote publiek geniet hij bekendheid vanwege zijn vertalingen van songteksten van The Beatles en recentelijk Bob Dylan. Ook vertaalde hij, samen met zijn vaste vertaalpartner Robbert-Jan Henkes, Finnegans Wake van James Joyce en Hamlet van Shakespeare. In 1996 verscheen zijn poëziedebuut Tijdelijk zelfportret met hoofd en plaatsbepaling, oranje, dat direct werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs. Na zijn debuut publiceerde hij nog vier dichtbundels, waarvan Voor altijd het eerst (2008) de laatste was. Bindervoet zei ooit dat ‘een gedicht de lezer moet verlossen van de gevoelens die het zelf oproept.’ |
 |
|
Remco Campert
Hertogenzaal: 20:15 Deze titaan van de Nederlandse literatuur behoeft bijna geen introductie. Voor vele boeken, waaronder het dolkomische Geschenk uit de hemel, en de late bestseller Een liefde in Parijs, dichtbundels als Ode aan mijn Jas en gebundelde columns als Tot Zoens, ontving hij bijna even zo veel prijzen. Met als hoogtepunt de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. De humor en alledaagse thematiek in zijn werk, in combinatie met een eenvoudig taalgebruik, maakt de alom geprezen allround schrijver Remco Campert tot een van de grootste Nederlandse penkunstenaars van na de oorlog.
|
 |
|
Ellen Deckwitz Hotelkamer 103: 20:30 “Hoe onbereikbaarder een droom te verwerkelijken is, hoe harder je er voor werkt”, vertelt Deckwitz in een interview. Haar droom: de Nobelprijs voor de literatuur. En al beseft ze dat dat misschien een brug te ver is, hard werken doet ze. Wel was er eerst een writersblock nodig voor ze goed op gang kwam in de wereld van de poëzie. Want met een contract voor een roman op zak sloeg ze namelijk volledig dicht, en stapte uit noodzaak over op het schrijven van verzen. Inmiddels timmert ze, groot geworden op poetry slams, behoorlijk aan de weg. Niet in de minste plaats is ze als een van de jongste dichters opgenomen in de bloemlezing van Erik Jan Harmens, Ik ben een Bijl, en is ze de benjamin van het Utrechts Dichtersgilde. Ook won ze de Meander Dichtprijs 2009 en het NK Poetry Slam 2009. Haar verzen gaan over de zwarte kant van het leven.
|
 |
|
Hans Dorrestijn Unico van Wassenaer: 20:20 Oud-tekstschrijver van Herman van Veen, radiomaker, televisiemaker, schrijver en dichter. Heel het oeuvre van Hans Dorrenstijn opsommen zou onbegonnen werk zijn, evenals de erkenning die hij daar voor kreeg: onder andere een Gouden Harp als bekroning voor zijn voltallig werk. Dat hij een divers man is, daar mag geen twijfel over bestaan. Op het Huis van de Poëzie zal hij zich vooral toeleggen op het voordragen van tekstgedichten die zoals veel van zijn werk opvallen door humor en een vleugje ironie. |
 |
|
Arjen Duinker Graaf van Leicester: 20:50 (Uitreiking Gedichtendagprijzen) Arjen Duinker schrijft zijn verzen kort en pakkend als geen ander. Korte zinnen en veel herhaling zijn kenmerkend voor zijn werk. Al vanaf zijn debuut Rode Oever hanteert hij die stijl, waar wel ruimte is voor metaforen, maar niet voor abstracties. In totaal publiceerde hij meer dan tien bundels en publiceerde hij vele malen in tijdschriften als Bzzlletin en De Revisor. Hij ontving meerdere prijzen voor zijn werk waaronder de Jan Campertprijs en de VSB Poëzieprijs. Vanavond ontvangt hij de Gedichtendagprijs voor het beste gedicht van 2009. |
 |
|
Hotelkamer 102: Doorlopend Kate Foley’s former working life ranged from delivering babies to conserving delicate archaeological material. She taught conservation at London University and became Head of English Heritage’s scientific and technical research laboratories but it wasn’t until she gave up the day job that she began to publish widely. Her 4th full collection The Silver Rembrandt came out with Shoestring Press in 2008. She now lives in Amsterdam, where she works with the magazine Versal, and leads workshops in both NL and UK. ‘…a rare thing, a poet with the candid Dutch, exact gaze…disturbingly good poems’ U.A. Fanthorpe. ‘…poems…beautifully poised, spare, moving, wise…’ Ambit |
 |
|
Donald Gardner Hotelkamer 102: Doorlopend Donald Gardner's first published poem was in the Paris Review in 1963 and he has been writing poetry and doing readings and performances ever since – in London, New York and Amsterdam. He has lived out of England much of his life, moving to Holland in 1979, where his day job is freelance translator. Collections of his poetry still in print are: How to Get the Most out of your Jet Lag (2001) and The Glittering Sea (2006). His book of translations of the poetry of Remco Campert, I Dreamed in the Cities at Night was published by Arc in 2007. Recently he was guest editor of UK literary magazine Ambit's special Dutch number and co-organizer of the magazine's Amsterdam launch in Perdu bookshop.
|
 |
|
Megan M. Garr Hotelkamer 102: Doorlopend Megan M. Garr is the founder and Editor of Versal. Her poetry and writings have appeared or are forthcoming in Tears in the Fence, Upstairs at Duroc, Southern Poetry Review, Origin, Bordercrossing Berlin, RHINO, St. Petersburg Review, Tuesday and others. She lives in Amsterdam, the Netherlands with her partner, artist Shayna Schapp.
|
 |
|
Robert Glick Hotelkamer 102: Doorlopend Robert Glick is a PhD student in Literature and Creative Writing at the University of Utah and fiction editor of the Amsterdam-based literary journal Versal. Recent and forthcoming publication credits include Denver Quarterly, Black Warrior Review, Alaska Quarterly Review, American Book Review, and Passages North.
|
 |
|
Ruben van Gogh Graaf van Leicester: Presentator Ruben van Gogh alias De Man van Taal, is optredend dichter, bloemlezer en presentator. Zijn gedichten brachten hem van Albanië tot Zeewolde, van Appingedam tot Zuid Afrika. Van Gogh weet zijn gedichten op bijna achteloze wijze van een metafysisch jasje te voorzien. Hiermee creëert hij een eigenzinnig geluid binnen de Nederlandse poëzie, waarin verstaanbaarheid hand in hand gaat met het ongrijpbare. De aanzet was al aanwezig in zijn debuutbundel De Man van Taal (Prometheus, 1996), en werd verder uitgewerkt in de bundel De hemel in, de hemel uit (Prometheus, 1999). In september 2002 verscheen de bundel Zoekmachines (Prometheus). In januari 2006 verscheen zijn nieuwe bundel: Klein Oera Linda (Contact), waarmee hij zich middenin de samenleving positioneert. Daarnaast schreef hij een viertal mini-libretti, een musical en ging dit jaar de opera De Kus van de Pontamoer in première.
|
 |
|
Julyen Hamilton Hotelkamer 102: Doorlopend After early experiences in the theatre he became a dancer, choreographer and director. He has been making dances and performing them for the past thirty years throughout the world. His writing is done both 'at the desk' and is also improvised live during his dance performances. His poems therefore stem from both the sedentary mind and the body in movement. A cd of recent poems with sound is planned to be released on the Sibyl Sings label in 2010.
|
 |
|
Tsjêbbe Hettinga Graaf van Leicester: 20:30 De Friese dichter Tsjêbbe Hettinga schrijft de Gedichtendagbundel 2010, die hij voor zal dragen in het Huis van de Poëzie. Hij is met zijn grootse, atmosferische poëzie uniek in de Nederlandse dichtkunst. Zijn vocabulaire is mythisch, zijn beelden zijn visionair. Zijn indrukwekkende voordracht plaatst hem in de traditie van de oude barden. Hettinga’s poëzie, met name zijn latere werk, hecht nauwelijks aan actualiteit, maar herinnert in zijn tijdloosheid aan het werk van dichters als Roland Holst, Slauerhoff of Yeats. Zijn Friese landschappen zijn universeel, terwijl het leven zoals hij het oproept vooral zinnelijk wordt ondergaan. In 2001 ontving Hettinga de prestigieuze Gijsbert Japicxprijs, het Friese equivalent van de P.C. Hooftprijs.
|
 |
|
Rozalie Hirs Hotelkamer 101: 21:30 Rozalie Hirs is een compositioneel talent. Ze begint haar carrière als musicus, studeert zang en piano, en promoveert in New York op microtonale systemen in de hedendaagse muziek. Ook in haar poëzie ligt een nadruk op compositie. Zo groeien in haar voorlaatste bundel, Speling (2005), de gedichten door de bundel heen: ieder gedicht is een regel langer dan de vorige. Met de lengte verandert ook de vorm en worden de verzen losser. Het resultaat is soms raadselachtig. Alsof het gedicht niet begrepen moet worden als tekst, maar gevoeld moet worden al was het een muzikale compositie. In haar laatste bundel, Geluksbrenger (2008), zegt ze haar doorbraak te hebben gevonden in het onderzoek naar vorm en inhoudelijke lyriek. |
 |
|
Maarten Inghels Graanzolder: 21:00 (Poëtisch Spreekuur) Inghels debuteerde vorig jaar in de Sandwich-reeks, onder redactie van Gerrit Komrij, met de bundel Tumult. Na zijn debuut ging het snel met de jonge dichter. Hij begon aan een roman en zette De Eenzame Uitvaart in Antwerpen op, een project van dichter F. Starik waarbij op uitvaarten zonder bezoek een gedicht wordt voorgedragen. Hij kreeg het roerend druk met alle interviews en voordrachten. Het Belgische nieuws-weekblad Knack riep hem onlangs uit tot de “toekomst van Antwerpen”. In zijn werk staat de onrust centraal. |
 |
|
Tjitske Jansen Hotelkamer 105: 23:15 Binnen één rijm is deze dichter niet te vangen. Zo kenmerkt haar debuut Het Moest maar eens gaan Sneeuwen zich door variatie op alle fronten: in lengte, een gedicht bestaat soms uit enkele versregels en soms uit enkele pagina’s; in vorm, van vrije verzen tot haiku-achtige strofen; en ten slotte in inhoud. Een gedicht kan gewijd zijn aan sprookjesfiguren of aan de liefde, en schreeuwt van het papier op soms bijna smekende manier. Het lyrische prozagedicht Liefste bijvoorbeeld, waarin ze al ratelend iemand de liefde verklaart, maar tegelijk blij is dat hij al een beminde heeft want ze houdt “zo van verlangen” en “alleen zijn”. Of als ze in Als Liefde een Kwestie van Blijven Is, vraagt of iemand haar wil bevelen: “Blijf!”. |
 |
|
Graaf van Leicester: 20:50 (Uitreiking Gedichtendagprijzen) Hester Knibbe debuteerde in 1982 met de bundel Tussen gebaren en woorden. Ze publiceerde haar poëzie in onder meer Tirade, Bzzlletin, Raster en Maatstaf. Veel van de poëzie van Hester Knibbe gaat over vergankelijkheid, verlies en dood. Haar poëzie lijkt klassiek, maar is eigenzinnig in die zin dat ze gebruik maakt van onverwachte wendingen en inbreuken op het al te bekende. Voor haar bundel Antidood ontving zij in 2000 de Herman Gorterprijs. Meer succes volgde in 2001, toen Knibbe’s gehele oeuvre werd bekroond met de Anna Blaman Prijs. In 2008 verscheen haar meest recente bundel, Bedrieglijke dagen. Vanavond ontvangt zij de Gedichtendagprijs voor het beste gedicht van 2009.
|
 |
|
Peter Knipmeijer Unico van Wassenaer: 21:00 Presentatie debuutbundel Tweelingsterren In een paar jaar tijd ontpopte Peter Knipmeijer, die pas in 2006 begon met dichten, zich van “beroerde muzikant” tot gepubliceerd schrijver. Geregeld brengt hij nu zijn verzen ten gehore. Hoe het zo snel kon gaan? Zelf weet hij het niet, maar hij vermoedt dat het komt omdat er over iedere komma in zijn dichtregels minstens een maand is nagedacht. Het resultaat is fijnzinnige poëzie met een licht Reviaanse mengeling van humor en melancholie waarin wolken zijn verdriet “miezeren”, en verrassende taal opduikt als “citroenfrisliefste nevelsymfonie” om een liefde te benoemen. Voor een dichter is er geen belangrijker moment dan het verschijnen van zijn debuut. Het Huis van de Poëzie is dan ook buitengewoon trots dat hij deze avond heeft gekozen voor de presentatie van zijn debuutbundel Tweelingsterren. Dit is de allereerste bundel die verschijnt in de Schone Zakdoekreeks, een nieuwe reeks voor werk van nieuwe Utrechtse talenten én van Utrechtse dichters die meer aandacht verdienen. De Schone Zakdoekreeks is een initiatief van Uitgeverij De Contrabas en het Utrechts Dichtersgilde. U kunt de doop van Tweelingsterren bijwonen om 21:00 uur in de Unico van Wassenaer-zaal. Vanavond zoeken Van Ingen en Knipmeijer samen naar de grens tussen poëzie en muziek.Cor van Ingen is al jaren actief als bassist/producer voor diverse Utrechtse bands. Sinds 2002 is hij betrokken bij de band van Spinvis. Op dit moment werkt hij samen met Ingmar Heytze en Ellen Deckwitz aan een nieuw project met als titel 'Asfaltfeeën'. |
 |
|
Leine Hotelkamer 105: 20:15 Leine hoort bij poëzie. Niet alleen omdat ze geregeld bij voordrachten te vinden is, of omdat ze gedichten van Ingmar Heytze op muziek zette ter ere van de publicatie van zijn laatste bundel, maar omdat haar teksten gezongen poëzie zijn. Door kleine dingen op te merken, zoals muizen op een station, of een blinde man die de trap op rent met twee passen tegelijk, kijkt de luisteraar met een heel ander oog naar ‘het normale’. Niet voor niets won ze twee keer De Grote Prijs van Nederland, de Dommelsch Locals Only Tour en toert ze met de Elders in de Wereld-voorstelling, samen met haar favoriete dichter Ingmar Heytze, de Nederlandse theaters rond. |
 |
|
Bart Moeyaert Unico van Wassenaer: 20:10 Als schrijver mag Moeyaert best een zwaargewicht worden genoemd. Want debuteren op de leeftijd van 19 (Duet met valse noten), vertaald worden in 17 talen en een 15e druk van de pers zien komen is niet voor iedereen weggelegd. Als dichter is de docent creatief schrijven minder doorgewinterd, maar evengoed stevig gevestigd. Hij debuteerde in 2003 met de bundel Verzamel de Liefde, en kwam ruim twee jaar later met Gedichten voor Gelukkige Mensen. Deze laatste bundel bevat veel werk dat hij schreef tijdens zijn stadsdichterschap van Antwerpen, maar de stijl is vergelijkbaar met die van zijn debuut. Van ´tussen de lakens´ tot existentiële vragen: het wordt met kleine woorden geschetst.
|
 |
|
Marcel Möring Unico van Wassenaer: 20:40 Van jongs af aan wist Möring dat hij schrijver wilde worden. Aan de opleidingen die hij doorliep, MAVO, HAVO en een studie Nederlands, hechte hij dan ook weinig waarde. In 1990 debuteerde hij, na baantjes als aardappelcontroleur en ober, met de roman Mendels Erfenis. Een boek dat werd gekroond tot beste debuut van het jaar. Hij begon met het schrijven van kritieken voor het NRC-Handelsblad en schreef nog een viertal boeken. Pas in 2008 verscheen zijn eerste dichtbundel, Reinigingsadvies. Deze bundel staat bol van speels, origineel en vernuftig taalgebruik. Zoals een recensent het pakkend formuleerde: Möring kan gewoon stinkend goed schrijven.
|
 |
|
Dipika Mukherjee Hotelkamer 102: Doorlopend Dipika Mukherjee’s debut novel, Thunder Demons, was longlisted for the Man Asian Literary Prize 2009 and she won the Platform Flash Fiction competition in April 2009. Her first poetry collection, The Palimpsest of Exile, was published by Rubicon Press (Canada) in April 2009. She was a Paumanok Poetry Contest finalist and she has performed her poetry at the Iowa Summer Writing Festival in the United States, the Sugar Factory and Waterstones in Amsterdam, Seksan in Kuala Lumpur, Malaysia, and her poetry has been broadcast over Singapore Public Radio. In the past year, her work has twice appeared in the Asia Literary Review (Hong Kong), The South Asia Review (USA), Flashquake (USA), Freefall (Canada), Pilot Pocket Book 5 (Canada), Quarterly Literary Review of Singapore (Singapore) New Writing Dundee (UK) and Muse India (India).
|
 |
|
Ramsey Nasr Hertogenzaal: 21:15 Dichter Des Vaderlands Ramsey Nasr beperkt zich niet tot poëzie: hij is ook schrijver, acteur en regisseur. Nasr werd geboren in Rotterdam, maar volgde zijn opleiding in België, aan de toneelacademie Herman Teirlinck in Antwerpen. In 1995 debuteert hij met een door hemzelf geschreven en gespeelde monoloog in het theater. Na enkele jaren bij Het Zuidelijk Toneel legt hij zich toe op het schrijven van poëzie. 27 gedichten & Geen lied (2000), onhandig bloesemend (2004) en onze-lieve-vrouwe-zeppelin (2006) zijn dichtbundels van zijn hand. In 2005 vervulde hij met veel bijval de functie van stadsdichter van Antwerpen, en in 2009 werd hij na een spannende race verkozen tot Dichter Des Vaderlands. |
 |
|
Nanne, Laura en Sabine Nauta Hotelkamer 101: 21:00 (Nanne Nauta) Deze stijldichter goochelt met vormen en dicht al sinds zijn studententijd. Toen studeerde hij Franse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht, waar hij ook oprichter was van schrijversgroep Salon Artisanal d’Ecriture, een groep die zocht naar nieuwe structuren om in te schrijven. In zijn latere werk is die drang naar een andere vorm nog steeds aanwezig. Zo experimenteerde hij met kruissonnetten en adopteerde hij de Flarf stijl, een manier van dichten die rond 2000 ontstond, waarbij onder andere resultaten van internetzoekmachine Google gebruikt worden om gedichten samen te stellen. Zijn gedichten verschenen in diverse bloemlezingen waaronder Komrij’s Nederlandse Poezie van de 19e tot en met de 21ste eeuw. Vanavond bent u getuige van een bijzonder optreden: Nanne deelt om 21:40 uur het podium met zijn dochters Laura en Sabine. |
 |
|
Unico van Wassenaer: Presentator Alexis de Roode dicht stad en land af. Al van jongs af aan schrijft hij verzen en verhalen, maar in 1998 ‘leert’ hij echt dichten. Dat resulteerde in het gedicht Toen hij jong was, dat in datzelfde jaar in het literaire tijdschrift PostAL werd gepubliceerd. Flink wat jaren, een reis door Zuid-Amerika en een aantal dichterlijke hobbels later, betreedt De Roode het podium als dichter (2004) en publiceert hij wederom in een literair tijdschrift: De Tweede Ronde. Een jaar daarna debuteert hij met zijn bundel Geef Mij een Wonder, die wordt genomineerd voor de C. Buddinghprijs. Drie jaar later verschijnt zijn tweede bundel Stad en Land. Zijn poëzie is werelds en wordt geroemd om zijn heldere taal als een “klaterende fontein in de zon”. In 2009 ontving hij het C.C.S. Crone-stipendium van de Gemeente Utrecht.
|
 |
|
Salon Saffier: Federico García Lorca Anna van Oostenrijk: 21:00 Salon Saffier brengt in het Huis van de Poëzie een ode aan de Spaanse dichter Federico García Lorca (1898-1936), een van de belangrijkste schrijvers van de twintigste eeuw. Bij het begin van de Spaanse burgeroorlog maakte een vuurpeloton een einde aan het leven van deze fascinerende persoonlijkheid, die met zijn gedichten en zijn korte maar heftige leven velen inspireerde. Zelf vond hij inspiratie in de volkscultuur van zigeuners en flamenco van zijn geboortestreek Andalusië; elementen daaruit vermengde hij met modernistische en surrealistische motieven die niet vreemd waren aan zijn vrienden Dalí, Picasso en Buñuel. Als geschoold klassiek pianist streefde hij ernaar literatuur en muziek samen te brengen. Bart Vonck, vertaler en samensteller van de onlangs verschenen Verzamelde gedichten van Lorca en zelf ook dichter, vertelt over de bijzondere poëzie van de schrijver en acteur Boris van den Wijngaard vertolkt diens gedichten. Een eerbetoon aan een flamboyant dichter.
|
 |
|
De Studium Generale Collegezaal Anna van Oostenrijk: 20:15
|
 |
|
K. Schippers Hertogenzaal: 20:45
Dichter, romancier, essayist, oprichter van Barbarber, winnaar van de J. Gresshoffprijs, winnaar van de P.C. Hooftprijs: K. Schippers is een veelzijdig man en zijn werk werd veelvuldig bekroond. In 1963 debuteerde hij met de dichtbundel De waarheid als De Koe. In zijn werk staat ‘taal als taal’ centraal, met ready-mades in de geest van Marcel Duchamp. Bekend is K. Schippers ultrakorte gedicht: “Na regen komt zonneschijn / Beter een vogel in de hand dan tien in de lucht”. Volgens sommige mensen zijn de Barbarberse gedichten helemaal geen gedichten. Maar volgens Schippers zijn ze bedoeld om mensen met frisse ogen te laten kijken naar alledaagse zaken. K. Schippers ontving de Libris Literatuur Prijs 2006 voor zijn roman Waar was je nou? De jury sprak van een hoogtepunt in het unieke oeuvre van K. Schipppers: “Het boek vertoont een engagement met de werkelijkheid zonder haar te reduceren”. Zijn meest recente roman is De Hoedenwinkel. |
 |
|
Gulden Vlies (max. 15 bezoekers): 20:15 Joe Speedboot, is waarschijnlijk de eerste gedachte die opkomt bij de naam Tommy Wieringa. Die roman werd een bestseller en lag tot in de buitenlandse boekwinkels prominent in de schappen. Maar Wieringa is meer dan zijn succesroman. Zijn korte verhalen zijn tragisch en komisch tegelijk, de columns van zijn hand zijn vaak op het scherpst van de snede geschreven. Zijn poëzie is minder bekend, mede doordat hij nooit een bundel uitbracht. Onlangs vond het zijn weg naar het grote publiek doordat Erik Jan Harmens de titel van zijn bloemlezing Ik ben een Bijl leende uit het gedicht Hoewel Zacht van Wieringa. Hij dicht zo als hij schrijft: tegen de haren in.
|
 |
|
Menno Wigman Hotelkamer 103: 21:30 “De beste dichter van onze generatie”, noemde collega-dichter en vriend Ingmar Heytze hem. Ook critici prijzen zijn ritmische, romantisch getinte verzen waarvoor hij de Jan Campertprijs kreeg. Het begon allemaal op de middelbare school waar Wigman met hulp van zijn docenten het boekje Two Poems uitbracht. Een officieel debuut volgde pas jaren later, in 1997, met de bundel Zomers Stinken Alle Steden. Vijf jaar moest het publiek daarna wachten op een vervolg, Zwart als Kaviaar. Volgens de dichter zelf omdat hij maar twee goede gedichten per jaar kan schrijven. In 2004 bracht Wigman zijn tot nu toe laatste bundel uit, getiteld Dit is Mijn Dag. Het werk van Wigman valt buiten de vorm op door de donkere toon, de soms zwartgallige kijk op het leven en de gedoseerde zelfspot. Op het Huis van de Poëzie zal de dichter, die ook vertaler en bloemlezer is, bloemlezen uit eigen werk. |
 |
|
Nachoem M. Wijnberg Graaf van Leicester: 20:50 Na de anekdotische gedichten uit vroege bundels is de poëzie van Nachoem M. Wijnberg gaandeweg abstracter geworden. Door die ontwikkeling heen hebben pijlers als heldere taal en logische passages, die zijn academische achtergrond verraden, stand gehouden. Wijnberg studeerde Nederlands Recht en Algemene Economie aan de Universiteit van Amsterdam en is als hoogleraar nog steeds aan deze universiteit verbonden. In zijn poëzie wordt helderheid gecombineerd met verwijzingen naar de joodse religie, mythologie, filosofen, dichters en beeldend kunstenaars. In 2005 ontving Wijnberg de prestigieuze VSB-Poëzieprijs voor zijn bundel Eerst dit dan dat. Zijn laatste bundel, De divan van Ghalib, verscheen in 2009 en werd veelvuldig positief besproken. Vanavond ontvangt hij de Gedichtendagprijs voor het beste gedicht van 2009.
|
 |
