Klik hier voor een pdf van het Mission Statement 2009/2010.

Het Huis van de Poëzie
De enige live poëziebloemlezing waar je zelf doorheen kunt lopen

Een dichter dwaalt door een donker huis. Af en toe voelt hij op de tast een raam, dat meestal dichtgetimmerd zit. Dichten is zoiets als morrelen aan dat raam. Als het opeens opengaat, mag hij heel even denken met de snelheid van het licht.

Het Huis van de Poëzie heeft vele kamers

De laatste tien jaar kende een grote opleving van de poëzie. Er kwam een Nationale Gedichtendag, een Dichter des Vaderlands, er is een landelijke Poëzieclub, er verschijnen meer poëziedebuten dan ooit en Poetry Slam is van een onduidelijk Amerikaans fenomeen veranderd in een stevig gewortelde, nieuwe literaire traditie die al diverse nieuwe, uiterst succesvolle dichters heeft opgeleverd. Er is meer belangstelling voor poëzie dan ooit.

Daarbij wordt het landschap van de poëzie steeds weidser: in de boekhandel zijn light verse bundels te vinden naast hermetisch dichtgetimmerde werken, performanceverzen naast leespoëzie, verse debutanten naast gelauwerde veteranen. De trend die Ilja Leonard Pfeijffer al in 2001 signaleerde, heeft zich doorgezet: ‘Er is geen dominante stroming meer. Alles kan. Dichters schrijven sonnetten en rap, light verse en lyrische oden, experimentele teksten en traditionele vormen, verstilde natuurlyriek en harde porno. En er is niemand die zegt dat het een beter is dan het ander.’

De groeiende diversiteit van de poëzie en de groeiende belangstelling voor de poëzie zijn nog lang niet optimaal op elkaar afgestemd. Poëzie krijgt wel een steeds groter publiek, maar dat publiek komt niet in aanraking met alle poëzie; het lijkt er eerder op dat poëzie die al vrij succesvol was nog meer succes krijgt, terwijl het beter zou zijn als succesvolle poëzie de weg zou kunnen wijzen naar minder bekende poëzie. Er zijn echter nauwelijks festivals waar zowel publieksfavorieten, podiumdichters, debutanten, gecanoniseerde dichters en obscure winkeldochters één podium delen. En dat is precies het punt waarop het Huis van de Poëzie zich onderscheidt van alle andere literaire evenementen. In het Huis van de Poëzie is ruimte voor alle subgenres die samen de Nederlandse dichtkunst anno nu vormen; het huis van de poëzie heeft vele kamers, waarin ruimte is voor de beste vertegenwoordigers van alle stromingen en genres binnen de Nederlandse poëzie van dit moment.

Opzet

Het Huis van de Poëzie is een live bloemlezing waar de bezoeker zelf doorheen kan lopen. In een intieme setting dragen de dichters voor en is er mogelijkheid tot direct contact met hun publiek. Rijp en groen, luidruchtig en verstild, traditioneel en avant-garde staan naast elkaar, zonder dat het één het ander de wind uit de zeilen neemt.

Door dichters roulerend voor te laten dragen in een compact complex van grote en kleine ruimtes, worden zowel het publiek als de dichters zelf doorlopend aangenaam verrast. Het Huis van de Poëzie strijkt elk jaar neer op een andere Utrechtse locatie die op zichzelf al een avondlijk bezoek waard is. Op die manier zorgt de combinatie van poëzie en locatie voor een onvergetelijke avond. De bijzondere programmering en gerichte publiciteitsacties trekken bovendien een jonger publiek dat normaal gesproken niet of weinig met poëzie in aanraking komt.

Op de uitverkochte pilot-editie in januari 2007 begaven de bezoekers zich in het wonderlijke gangenstelsel van de Sterrenwacht Sonnenborgh; tijdens de eerste officiële editie dwaalden 350 bezoekers door de gangen en zalen van het Geldmuseum en dit jaar bezochten maar liefst 550 poëzieliefhebbers het Huis van de Poëzie in Het Utrechts Archief en Hotel/Restaurant De Rechtbank.

Het Huis van de Poëzie streeft ernaar elk jaar een bundelpresentatie plaats te laten vinden, in voorgaande edities werden bundels gepresen-teerd van Vrouwkje Tuinman, Wiljan van den Akker en Kees van Domselaar. Tijdens de volgende editie wordt de debuutbundel van de Utrechtse dichter Peter Knipmeijer, en misschien zelfs de nieuwe bundel van Guillaume van de Graft, gepresenteerd. Andere terugkerende onderdelen van het Huis van de Poëzie zijn de Internationale Kamer, met ruimte voor anderstalige dichters, en de Collegezaal, waar wetenschap en poëzie elkaar ontmoeten. Daarnaast vinden verrassende optredens plaats waarin poëzie een fusie met muziek aangaat. Tijdens het Poëtisch Spreekuur kunnen bezoekers eigen werk voorleggen aan de deelnemende dichters, die optreden als gekwalificeerde poëzieartsen. Zo wordt kromme beeldspraak rechtgetrokken en wandelt kreupelrijm opeens zonder rollator. Een boekhandel voor het laven van de geest en een bar voor het laven van geest én lichaam maken het festival compleet.

Het Huis van de Poëzie 2010

Het Huis van de Poëzie 2010 biedt zijn bezoekers de kans om van dichtkunst te genieten in Grand Hotel Karel V. De geschiedenis is in dit monumentale kloostercomplex nog steeds voelbaar. Begonnen als hoofdzetel voor de Ridderlijke Duitse Orde werd het onder Lodewijk Napoleon in 1811 een militair hospitaal. Aan het eind van de 20e eeuw verloederde het complex langzaam, maar in 1997 begon een intensieve driejarige restauratie. De gebouwen werden in ere hersteld en in september 2000 opende Grand Hotel Karel V zijn deuren. Op 28 januari 2010 doet Karel V voor één keer dienst als Huis van de Poëzie en kunnen poëzieliefhebbers hun hart ophalen aan de vele unieke kamers die het hotel rijk is. Enkele van de bijzondere podia zijn de Oude Graanzolder, de kelders, de knusse Gulden Vlies Kamer met prachtig kruisgewelf en de Maria van Hongarije zaal met een balklaag uit 1347. Ook de Napoleontische hotelvleugel is te verkennen, meerdere hotelkamers staan in dienst van het programmaonderdeel In Bed met een Dichter.

In de vele kamers van het Huis van de Poëzie 2010 zijn voordrachten te horen van jonge honden Ellen Deckwitz en Mischa Andriessen. Als geheimtip staat Erik Bindervoet op het podium en Marcel Möring en Tommy Wieringa komen hun gedichten voordragen. Publiekslievelingen Tjitske Jansen en Bart Moeyaert worden aangevuld door canondichter Piet Gerbrandy en Vlaamse connectie Maarten Inghels. Ook eminenties Remco Campert en Hans Verhagen zijn aanwezig en Menno Wigman komt voordragen uit zijn bloemlezing De droefenis van copyrettes. Leine slaat een brug tussen muziek en poëzie, Hans Dorrestijn geeft acte de présence als tekstdichter en componiste en dichteres Rozalie Hirs vult de lijst aan. Verder verzorgen Salon Saffier en Studium Generale lezingen die in het teken staan van het thema van Gedichtendag, huurt de Internationale Kamer van Anna Arov haar vaste kamer in het Huis en wordt samen met het Poëziecircus een donkere kamer ingericht. Bovendien komt de auteur van de Gedichtendagbundel, Tsjêbbe Hettinga, nieuw werk voordragen en reikt Poetry International de Gedichtendagprijzen uit in het Huis van de Poëzie.

Voor meer informatie over Het Huis van de Poëzie kunt u contact opnemen met Taco Schreij (taco(@)slau.nl)